به نام خدا

" اعتراض نمي كنم تا مخاطبي بيابم يا مسئولي را بيدار كنم و يا سرزنش كنم ، اعتراض مي كنم چون نمي توانم اعتراض نكنم ، اعتراض مي كنم كه اگر اعتراض نكنم ، نظامي را كه بر انسان حاكم است ، و وضع موجود را پذيرفته ام و بدان تسليم و با آن همراه شده ام . در حالي كه مي خواهم نفي كننده باشم ، نه تسليم شونده و پذيرنده و جز اعتراض كردن – حتي بي ثمر – راه ديگري نمي شناسم."

" دكتر علي شريعتي"

" نامه سرگشاده مسئول سابق سازمان معلمان منطقه 9 تهران به دبير كل محترم سازمان معلمان ايران و وزير محترم آموزش و پرورش"

جناب آقاي هاشمي  و جناب آقاي حاجي

سلام عليكم

انتخابات شوراي سازمان معلمان منطقه 9 تهران در يك فضاي پر شور و بي سابقه در دبيرستان فردوسي در تاريخ 24/9/83 برگزار شد؛ چنين فضايي در كمتر انتخابات تشكل ها مشاهده شده است.

استقبال بي نظير از اين مراسم در فضاي سرد و مملو از بي تفاوتي جامعه نكته مهمي را به دنبال داشت و آن بازشناسي جايگاه واقعي يك تشكل مدني – فرهنگي توسط معلمان است.

و ما به آن افتخار مي كنيم!

تعطيلي هماهنگ تعدادي از مدارس منطقه 9 تهران با هدايت هر مقامي و با هر انگيزه اي و هجوم آنها براي شركت در انتخابات شوراي سازمان معلمان منطقه 9 نشان از پيروزي ماست.

و ما اين پيروزي را ارج مي نهيم!

ما توانستيم قدرت واقعي يك تشكل و جاذبه آن را در ميان جامعه تشكل ها و احزاب كشور به نمايش بگذاريم.

آموختيم و آموزانديم كه تنها راه پيشبرد اهداف و خواست ها ، شركت موثر و آگاهانه در جريان يك انتخاب آزاد و در يك فرآيند مسالمت آميز و دموكراتيك است و اين بزرگترين كارنامه ماست!

اما تصميم بر آن بود كه من به همراه بسياري از اعضاي شوراي قبلي در اين جمع ديگر نباشم و با وجود آنكه ايرادات زيادي به نحوه انتخابات وارد است اما در كمال افتخار با رضايت خاطر و در جهت تعميق فضاي دموكراسي و گفتمان و احترام به افكار عمومي كه مهمترين ثمره دولت اصلاحات بوده است نتيجه انتخابات را مي پذيرم و براي اعضاي شوراي جديد آرزوي موفقيت و پيشرفت دارم.( گويا حافظه تاريخي ما مملو از تكرار مكررات است همان گونه كه در انتخابات شوراها اتفاق افتاد)

مهمترين ثمره دولت آقاي خاتمي توسعه و بسط سازمان هاي غير دولتي و تشكل هاي مدني است. او به شهروندان آموخت راه پيگيري مطالبات و حقوق پايمال شده نق زدن و سكوت كردن نيست.

بايد بيدار بود.

بايد هوشيار مي بود.

بايد حركت كرد.

حق را بايد مطالبه كرد.

دموكراسي ، آزادي و داشتن يك زندگي انساني و برخورداري از حقوق شهروندي را بايد جستجو كرد. اين ها را در سيني طلا به كسي هديه نمي دهند!

حافظه تاريخي را بايد پيرايش و احيا كرد. ديگر مجالي براي تكرار مكررات نيست.

و تاريخ از اين تكرار به ستوه آمده است!

و من هم آموختم.

آموختم كه رسيدن به هدف سختي ها دارد و بي هزينه نيست.

آموختم كه فعال و مسئول باشم.

آموختم اميد در نااميدي را….

آموختم كه غرق شدن در زندگي ماشيني و تسليم شدن به شرايط موجود ، عشق به مرگ را به دنبال خواهد داشت.

آموختم كار كردن براي فردا ، نه غرق شدن و تاسف بر گذشته را.

آقاي حاجي !

با وجود تمام انتقاداتي كه مي تواند بر وزارت شما مطرح باشد اما به عنوان يك فعال مدني دو مساله را عنوان مي كنم:

1- شما در مقطع حساس و مهمي قرار گرفته ايد . تن دادن به خواست هاي انحصارگران كه به هيچ چيز جز منافع خويش نمي انديشند دستاوردهاي شما را از ياد خواهد برد. آنان كه تا پيش از كسوت نمايندگي ، شعار اقتصاد و معيشت معلم آنها گوش فلك را كر كرده بود اكنون خواسته هاي خود را به دو چيز تنزل داده اند:

1- احياي معاونت پرورشي

2- عزل و نصب برخي از مديران( كه با منافع آنان حركت نمي كنند).

 آنان مي خواهند پرچم اصلاحات را به دست خود شما آتش بزنند!

ما قهرمان نمي خواهيم اما قاطعانه و محكم در برابر اين مدعيان بايستيد. چه تاريخ از شما به نيكي ياد مي كند.

حقيقت را فداي مصلت نكنيد!

به خود و اطرافيان نينديشيد!

2- بحث " شوراي عالي معلمان" كه پيشنهاد سازمان معلمان ايران بود را با جديت پيگيري كنيد. تا عمر دولت اصلاحات به پايان نرسيده است اين كار را عملي كنيد.

اين شورا مي تواند نقش مهمي را در پياده كردن اصلاحات بنيادين و نهادينه ساختن آن در آموزش و پرورش و مبارزه با استبداد و انحصار و خود آگاهي معلمان ايفا كند.

عملياتي كردن و قانوني كردن اين شورا يك نقطه عطف در كارنامه شما خواهد بود.

" در پايان ،به عنوان يك معلم و سربازكوچك اصلاحات و عضو سازمان معلمان ايران هر چند ممكن است ذائقه جامعه عوض شده باشد كه البته دور از انتظار نيست و تاريخ كشور ما مملو از نخبه كشي هاست همچنان در كنار معلمان خواهم بود و با جديت و با قاطعيت و پشتكار بيشتر در راه اعتلاي ايران سرافراز و آزاد پايداري و مبارزه خواهم كرد."

به قول استادم شريعتي : …..من هر چه كنند جز در هواي تو دم نخواهم زد ، اما من به دانستن از تو نيازمندم ، دريغ مكن ، بگو هر لحظه كجايي ، چه مي كني ، تا بدانم آن لحظه كجا باشم ، چه كنم…..

علي پورسليمان               

مسئول سابق سازمان معلمان منطقه 9 تهران

آذر ماه يك هزارو سيصد و هشتاد و سه   

کد رصدخانه